Мұнда өте жіңішке күрделі және сонымен қатар сондай дана және мейірімді ой бар, Табиғаттың түпкі Ойы. Біз оны түсінуіміз керек, құр әншейін азаптан қаша бермей, бізді бұл қайда жетелейтінін түсінуіміз қажет. Сондықтан дағдарыс біз түзету деп сезінетін табиғаттың дұрыс мақсатынан шетке ауытқу болып табылады. Бірақ біз бұл түзетуді дұрыс бағытқа қарай түзету деп қабылдамай, басқа жаққа қарай жетелеп кетуге тырыссақ, келесі жолы басымызға бұдан да жағымсыз күшті, бұдан да көп түзетуді шақырамыз.
Бірақ біз бүгінгі күні оы бағытта өзімізді оңдай бастасақ, яғни өзгеруге ниеттенсек, әйтпесе біздің аман қалуымыз екіталай, бізге жойылу қаупі төніп тқр, тек қаласақ болғаны, ойымызда, біз ендігі табиғат секілді болатын едік. Дұрыс істеуге зауқы болмай және аяқ астынан келесі шешімге келген кішкентай бала сияқты: «Болды, мұндай соққыларды доғарту керек, мен келісемін, мен енді барлығын ата-анамның айтқанындай істеймін». Сол мезетте оған деген қарым-қатынас өзгереді.
Егер біз бүгін басымызға түскен дәл осы дағдарыстарды осы соққыларды дұрыс қолдана білсек (олар жаһандық блып табылады, олар бізге қарай жаһандық мақсатты бағыттауда), яғни біз осыны ұғыну жағдайына жеттік. Сонда біз дұрыс шешімге келуіміз мүмкін.
